Imam Shafie and Tabbaruk of Imam Ahmed (Ur/Pst/En)


Tabaruk of Qamees (Shirt) of Imam Ahmed (rd) Used by Imam Shafi’e (rd).

It is narrated that, when Imam Shafi’e (rd) was in Egypt, he saw Rasul-ullah (alayhisalam) in dream, Prophet Sal Allahu Alaihi Wasalam was saying,”Give the blessing of Jannah to ahmed bin hanbal because of one trial, he will be asked to say that Quran is makhluq (creation), but he will not accept that instead he will say ‘this is descended from Allah so it is not creation”. When the sunrises Imam Shafi’e (rd) wrote down his dream’s map and gave it to Rabe’e and sent him towards Baghdad to Imam Ahmed (rd). When he reached there and determine to went to the house of Imam ahmed bin hanbal and asked from permission and told him that, this is your brother’s (Imam Shafi’e’s) letter for you, so he (Imam ahmed) questioned him,’do you know what is written in it?’. He replied ‘No’. So he open the letter and start to read it, while started to cry and said ‘Masha’Allah laa Quwwata ilaaBillah) (means) Whatever Allah wishes, only that happens and without His help we have no power’. And then he (Imam ahmed) told him whatever was written in the letter, upon listening that, he (rabe’ee) asked him to give him some gift (boon), at that time Imam ahmed (rd) was wearing two Qamees (shirts), one on your body and second upon that dress, so he give him that one which he was wearing upon his body. So he (rabe’e) took it and came back to Imam Shafi’e (rd). Upon reaching Imam Shafi’e (rd) asked him, does he gave you something as a gift?. He replied he has given me that fabric which was on his body, so Imam Shafie (rd) said:”I don’t want to take this from you, just wash it and bring that water to me” so he did that, and bring the water to Imam Shafi’e (rd), Imam Shafi’e took and shower it upon his whole body.”
This is proof that using Tabarukat of the Pious people of Allah is been used as a blessing by Salaf as Saliheen and Aima’ al Muslimeen.

 

ترجمہ اردو

بیان کیا جاتا ہے کہ امام شافعی جب مصر میں تھے تو رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم کو خواب میں دیکھا کہ آپ فرما رہے ہیں۔”احمد بن حنبل کو ایک آزمائش میں مبتلا ہونے کی وجہ سے جنت کی بشارت دے دو۔ اسے قرآن کو مخلوق کہنے کی طرف دعوت دی جائے گی مگر وہ یہ بات قبول نہیں کرے گا بلکہ کہے گا کہ یہ اللہ کی طرف سے نازل شدہ ہے اور مخلوق نہیں ہے، جب صبح ہوئی تو امام شافعی نے اپنے خواب کا نقشہ ربیع کو دیکر بغداد میں امام احمد کے پاس بھیجا۔ جب وہ بغداد پہنچے اور امام احمد بن حنبل کے گھر کاارادہ کیا اور اجازت لے کر ان کے پاس پہنچے تو کہا کہ یہ آپ کے بھائی شافعی کا خط ہے تو انہوں نے پوچھا کہ آپ کو معلوم ہے کہ اس میں کیا ہے تو انہوں نے جواب دیا کہ نہیں۔ تو انہوں نے خط کھولا اور پڑھ کر رونے لگے اور کہنے لگے ماشاء اللہ لا قوۃ الا باللہ یعنی جو اللہ تعالیٰ چاہے وہی ہوتا ہے اللہ کی مدد کے بغیر ہم میں کوئی طاقت نہیں۔ پھر جو کچھ خط میں تھا وہ انہیں بتایا تو انہوں نے آپ سے انعام مانگا اس وقت امام محترم نے دوقمیصیں پہنی ہوئی تھیں۔ ایک آپ کے جسم پر اور ایک اس کے اوپر تو آپ نے انہیں اپنی وہ قمیص دے دی جو آپ اپنے جسم پر پہنے ہوئے تھے تو انہوں نے وہ لے لی اور واپس امام شافعی کے پاس آگئے۔ تو امام شافعی نے کہا کہ تمہیں انہوں نے انعام کیا دیا ہے انہوں نے بتایا کہ آپ نے مجھے وہ قمیص دے دی جو آپ کے جسم پر تھی تو امام شافعی نے فرمایا میں تجھ سے قمیص لے کر تجھے گھبراہٹ یا پریشانی میں نہیں ڈالتا بلکہ اس کو دھو کر اس کا پانی مجھے لا کردے دو تو انہوں نے قمیص دھو کر اس کا پانی لا کرامام شافعی کو دیا تو انہوں نے اس کو اپنے سارے جسم پر بہا دیا۔”۔

حوالہ؛ حیاۃ الحیوان الکبریٰ
کمال الدین محمد بن موسیٰ الدمیری المتوفی 808 ھ جز الاول ا/ج دارالبشائر صفحہ 277/278

ترجمه پښتو

روايت کيږي چه امام شافعي رح کله په مصر کښ وو نو په خوب کښ ورته دَ نبي عليه السلام ديدار وشولو.نبي کريم عليه السلام فرمائيل چه “احمد بن حنبل ته دَ يو آزمائش ترمخه دَ جنت بشارت ورکه. هغه له به قرآن ته مخلوق وئيلو له پاره دعوت ورکړئ کيږي خو هغه به دا خبره قبول نه کړي او هغه به وائي چي دا دَ الله اړخه نازل کړئ شوي دي او مخلوق نه دي.”.چه کله صحر شو نو امام شافعي صاحب خپل دغه خواب په خط کښ وليکلو او ربيع له ئي ورکړو چه بغداد ته لاړشې او امام احمد بن حنبل صاحب له ورسئې. چه کله هغه بغداد ته ورسيدو او امام احمد کور لره ورتګ ته ئي مخه وکړه اواجازتګزار شولو،نو ربيع ورته ووئيل چه دا ستاسو رور (امام شافعي) يومکتوب دي، نو هغه ترپختنه وکړه چه ايا ته خبر ئي چه په دي کښ څه ليکلي دې؟ هغه ورته وائي چه نه خبر نه يم.نو امام احمد خط واغستو او وئيل ئي شروع کړ نو په جړا شو. بيا ائي اوئيل چه ماشاالله لا قوۀ الا بالله يعني چه څه الله غواړي هم هغه کيږي او دَ الله دَ مدد نه بغير مونږ هيڅ طاقت نه لرو. بيا چه څه په خط کښ نوشته شوې وو هغه ئي په واؤريدل. نو هغه يعني ربيع ورنه څه نښه يعني انعام وغښتلو. په هغه وخت امام احمد صاحب دوه قميصونه وواغوستې وو يو په بدن باندي وو او بله دَ هغي دَ پاسه نو تاسو په هغو کښ چه کمه په بدن باندي وا هغه اي ورله عنايت کړه. ربيع ترهغه قميص واغستو او واپسئي راستون شو. چه کله امام شافعي ته ورسيدو نو امام ترپختنه وکړه چي هغو تالره څه انعام درکو؟ هغه ورته اوئيل چه دا قيمص ئي په انعام کښ راله راکو. نوامام شافعي صاحب ورته فرمائي چه زه دَ ستا نه دغه قميص نه غواړم خو تش دا چه ته ئي په اوبو صفا کَ او بيا هغه اوبه ماله راؤړه. نو ربيع هم داسي وکړ. چه کله اوبه امام شافعي صاحب واغستل نو ټول اوبه ئي په خپل جسم باندي واړول.

يعني دې نه دا ثابتَ شوه چه تمام سلف صالحين او امامان اربعه به دَ الله ده نيک بندګانو تبرکات برکت له پاره استعمالول او که دا چري بدعت يا شرک وو نو ظاهرَ ده چي دوئي به داسي نه کول.

حواله؛ حيات الحيوان ، جلد ۱ الف /ج . تاليف. کمال الدين محمد بن موسي الدميري متوفي ۸۰۸ هجري.ص ۲۷۷/۲۷۸ دار البشائر بيروت

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s